Verlichaming

Verlichaming: Spelen met poppen

Iconoclasme moet kunnen, tegenwoordig, als de helft van iedereen gedachteloos vrijheid verkondigt. Kunst is transgressief, als sacrilegie gezond of ongezond. Als kinderen spelen we met poppen. Een kind pakt de pop af, zegt: drie scenario’s … mijn pop is toch mooier, die van jou is van hout en plastic, die van mij van beschilderd porselein, houten plastic poppen zijn lelijk en alleen maar hout en plastic. Een kind verdedigt: … drie scenario’s … Nietes, mijn pop is weliswaar van hout en plastic, maar leeft. Een kind komt op voor haar pop, houdt van de pop. Samen spelen, zegt de afwezige vader. Samen spelen, zegt de afwezige moeder. Het helpt niet bij afwezigheid, er wordt gehuild, er wordt geschreeuwd, de poppen slaan elkaar de hersens in, tweede scenario … een kind trekt de armen en benen van de foute pop uit, die pop moet dood, mag niet blijven leven, krijgt de doodstraf, doorkliefd zijn hoofdje, overal bloed en urine. Een kind ervaart verdriet en angst en pijn en weet niet meer wat te doen, haar pop vermoord, kapotgeslagen. Je moet niet piepen, zegt de afwezige vader. Je moet niet piepen, zegt de afwezige moeder. Het is maar een pop van hout en plastic en wat verf erop gesmeerd. Kom op voor jezelf, verdraag het, of beter nog, verwerk het, er zijn zoveel andere poppen … zeg, het deert me niet wat jij mijn pop aan denkt te moeten doen … maar een kind wil alleen die ene … een kind slaat terug, pakt een schaar en knipt de touwtjes door die de porseleinen pop bij elkaar houden, het hoofdje rolt en valt in duizenden gruzelementen uiteen, een daad van wanhoop en agressie antwoordt de daad van angst en agressie. Nu ophouden, zegt de afwezige vader, nu ophouden zegt de afwezige moeder, want er vloeien nog meer tranen en aan de handjes kleven versuikerde witte en zwarte haren … jullie moeten het goed maken en samen spelen. Jij mag niet meer huilen, want als je verdrietig bent word je kleiner, het is niet erg, de pop leeft niet echt en gaat ook niet dood, dus kop op … en straks een andere pop en jij, jij mag geen poppen van andere kindjes kapotmaken, hou daarmee op, laat iedereen met zijn eigen pop spelen en wees eens verdraagzaam en aardig. Maar, oppert een kind, die pop is niet echt, en die van mij is wel echt, ik ben bang, jaloers, ik kan het niet verdragen. Jullie moeten samen bidden, zegt de afwezige vader; jullie moeten samen bidden, zegt de afwezige moeder, niemand mag buitengesloten worden, en hoewel ze allebei afwezig zijn, zijn ze niet samen. De moeder wordt lang niet altijd erkend, de vader wordt lang niet altijd meer geloofd. Sluit je niet op, zegt de afwezige vader, sluit je niet op, zegt de afwezige moeder, in je eigen poppenhuis met je eigen poppen die kunnen praten en denken en voelen en huilen en lachen, sluit je niet op in de pop maar ren naar buiten, ga spelen met de poppen van de andere kindjes die in andere straten wonen, derde scenario … laat de kinderen tot mij komen, … zij zullen het rijk der hemelen binnengaan … als kinderen spelen dan zijn ze zoet, laat ze spelen dan blijven ze zoet … de afwezige moeder grijpt niet in, de afwezige vader grijpt niet in.

Theodor Harmsen

 

In een serie blogs verkennen we thema's uit de gelegenheidstentoonstelling Verlichaming van Theodor Harmsen en Sander Kalverda. Aflevering 1: "Spelen met poppen":

Reacties zijn welkom via blog@vgamsterdam.nl.

Tekst uit: Verlichaming (T. Harmsen & S. Kalverda, 2017). Beeld: Maryam (T. Harmsen, 2017)

Tot 22 december as. exposeert Theodor Harmsen met een nieuwe serie schilderijen in Wijkservicecentrum VleutenZie ook www.theodorharmsen.com.

programma

Meditatie
15 september 2019
Rifgebergte berber man met ezel
08 september 2019